08-اختلال شخصیت ضد اجتماعی

**اختلال شخصیت ضداجتماعی** وضعیتی است که با بی‌توجهی پایدار به حقوق دیگران، نبودِ وجدان اخلاقی و ناتوانی عمیق در احساس پشیمانی و گناه شناخته می‌شود,. این افراد در ظاهر معمولاً افرادی جذاب، فریبنده و خوش‌سخن به نظر می‌رسند که می‌توانند به سرعت با دیگران صمیمی شوند، اما در دنیای درونی با احساس پوچی مزمن، بی‌هدفی و بدبینی گسترده به انگیزه‌های اطرافیان روبرو هستند,,. ریشه‌های این آسیب روانی اغلب در تجربه‌های ناگوار دوران کودکی، مانند بی‌توجهی شدید، محرومیت‌های عاطفی یا الگوهای تربیتی متناقض نهفته است که مانع از شکل‌گیری حس همدلی و رشد ساختارهای اخلاقی شده است,,. این شخصیت‌ها معمولاً به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی که به رفتارهای پرخاشگرانه و خشونت‌آمیز گرایش دارند و گروهی که با روش‌های فریبکارانه و رفتارهای انگل‌وار از دیگران بهره‌کشی می‌کنند,. ویژگی بارز هر دو گروه، ناتوانی در برقراری پیوندهای عاطفی عمیق و استفاده ابزاری از اطرافیان برای رسیدن به اهداف شخصی و لذت‌های آنی است,,.