خیال شکستنی است

بعضی آدم‌ها دقیقاً همان چیزی‌اند که همیشه بوده‌اند، بی‌هیچ تغییری، بی‌هیچ نقابی تازه. اما این ماییم که با رویاها، نیازها و خلأهای درونمان، آن‌ها را به شکل‌هایی در می‌آوریم که نیستند. تصویری از آن‌ها می‌سازیم که با واقعیتشان فاصله دارد، و بعد، وقتی آن تصویر فرو می‌ریزد، نه فقط از آن‌ها، بلکه از خودمان هم دلسرد می‌شویم. چون آنچه نابود شده، خودشان نیستند، بلکه خیال ماست. ناامیدی‌مان از شکستن تصویری‌ست که با عشق و اشتیاق، بی‌آنکه واقع‌بینانه باشد، ساخته‌ایم.