۲ - پادشاهی هوشنگ

بداروندرود اندرآورد روی | چنان چون بود شاه دیهیم‌جوی ...

فریدون به خورشیربر برد سر | کمر تنگ بستش به کین پدر ...

چو کاوه برون شد ز درگاه شاه | بر او انجمن گشت بازارگاه ...

چنان بد که ضحاک را روز و شب | به نام فریدون گشادی دو لب ...

برآمد بر این روزگاری دراز | کشید اژدها را به تنگی فراز ...

چن از روزگارش چهل سال ماند | نگر تا به سربرش یزدان چه راند ...

چو ضحاک شد بر جهان شهریار | بر او سالیان انجمن شد هزار ...

چن این کرده شد ساز دیگر گرفت | یکی چاره کرد از شگفتان شگفت ...

یکی مرد بود اندرآن روزگار | ز دشت سواران نیزه‌گزار ...