در این اپیزود به بررسی داستانی مفصل از دفتر دوم مثنوی معنوی می پردازیم. مولانا در خلال این داستان پر مغز از اهمیت شتاب در رفع خلق و خویهای بد می گوید. همچنین در سیر معرفت، از لزوم پرداختن به دل و رهایی از عقل عافیت اندیش سخن میگوید و مثالهای متعددی را از داستانهای مربوط به حضرت موسی گرفته تا داستان حسین بن منصور حلاج نقل میکند و همچنین اشارات متعددی به آیات قرآنی مینماید تا خواننده اهمیت مساله را ادراک کند. تا آنجا که مولوی انسان بودن را در توان رهایی او از عقل و پیوستن به جان میداند. او در نیمه دوم این بخش مساله فنای در ذات حق و اینکه چگونه آدمی میتواند صفات روحانی را جذب خود کند را با مثال های متعدد تشریح می نماید.
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.