داستانی نام آشنا و کمتر شنیده شده در پادکست فارسی با صدای زیبای بهروز رضوی. بیشتر شناخت فارسی زبانان از آثار زبان فارسی محدود و خلاصه است. این پادکست درنگی بیشتر در ژرفای زبان و ادبیات فارسی با مضمون دلنشین داستان و گاهی متعلق به دوره های متاخر تاریخی است. زبان فارسی در بین اقوام ایرانی مشترک است و نقطه اتصال همه ما ایرانیان به یکدیگر، گذشته و به فرهنگمان است. ماورای قومیتهای ما، زبان فارسی نسشته، در طول زمان غنا یافته و به گنجینه ای نامتناهی تبدیل شده است. ما که وارثین میراثی چنین گرانبها هستیم، با پرداختن به آن میتوانیم به هویت ملی خودمان جان ببخشیم و یکدیگر را بیشتر دوست بداریم. شاید میتوان گفت: هرکجایی که زبان فارسی جریان دارد، همانجا ایران است.از ماورا النهر تا بین النهرین. پرهیز از بکارگیری لغت بیگانه انگلیسی در زبان فارسی شاید مهمترین کاری باشه که جلوی دو قطبی شدن زبان فارسی رو میگیرد.از یک زبان فارسی تا زبانی متعلق به یک طبقه از اجتماع که یک زبان انگلیسی غیر رسمی با تعدادی کلمه ربطی فارسی است. لطفا اگر این متن رو خوندین اول اینکه علامت پسندیدم رو بزنین که مطمئن باشم میخونین نوشتمو و دوم لطفا با این موضوع بکارگیری لغات بیگانه در زبان فارسی کنار نیاین. به خودتون زحمت بیشتری بدین اما از کلمات فارسی استفاده کنین. جاویدان ایران
اولین نفر کامنت بزار
کتاب «بسی رنج بردم» یا «فردوسی» نوشته «ساتـِم ا...
این قسمت هم از کتاب فرج بعد شدت با حفظ اثر ناشر...
گزیده اثری است ارزش...
در این اپیزود پادکست داستانهای کهن به سراغ یکی...
شیخ احمد رومی از شاگردان مکتب مولویه بود و در ا...
در این اپیزود پادکست داستانهای کهن
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است