محکوم | اپیزود ۲۱

خیال کردم کمی بگذرد، شاید التیام یابم...اما حقیقت، گاه چنان تلخ استکه ناچاریم... نااچاریم.و گذر زمان، هیچ چیز را درست نخواهد کرد؛فقط ماییم که متحمّل‌تر می‌شویمو قرار را، به اجبار می‌پذیریم....

روزی که رفتی، تا مدت‌ها دلم می‌خواست همه‌مون بمیریم.دلم می‌خواست همه بمیرن، هیچ موجودی روی زمین نمونه.اما نمردیم...فقط یه لایه‌ی تاریک اومد نشست روی چشم‌هام،رو زندگی‌م، رو دنیا....

سلام برادر،ماه‌گونه جان!کجای آسمان را به تماشا بنشینم که دلِ تنگم آرام بگیرد؟اکنون احساس می‌کنم شبیه دختر بچه‌ای‌امدر قالب زنی بالغ، با سیمای زنی مسن؛که هم بهانه‌ات را می‌گیرم،و هم می‌دانم در جهانی دی...

یه روز صبح، زنگ خونه رو می‌زنی که برگشتی....

سلام داداشی...حالت خوبه؟از آسمون چه خبر؟راستی، این مدت خدا رو دیدی؟ازش پرسیدی چرا تقدیر این‌جوری شد؟تونستی حکمتشو بفهمی؟تونستی سرنوشتمو ببینی؟می شه این‌بار که اومدی پیشم، اگه اومدی تو خوابم، از سرنوشت...

برادر... من در خوابم؛کسی را بفرست که از این کابوس بیدارم کند.میان روزمرگی‌ها، هر بار یادم می‌افتد...این‌همه تلاش به چه کار می‌آید،وقتی کسی که باید باشد، پر کشیدهو من حتی لحظه‌ای، فقط لحظه‌ای، نمی‌توان...

یقین دارم که جای تو، پیش خدا، بسیار بهتر است.تو بنده‌ی شایسته‌ی خدایی......

باید عِطر تنم را هدیه بدهم به کسی که بعد از من، دلش خیلی برایم تنگ می‌شود...راستی، چه کسی دلش بیشتر از همه برایت تنگ است، عزیزِ جانم؟...

می‌دونی نپنتی (Nepenthe) یعنی چی؟یعنی کسی که باعث می‌شه درد و رنج و غمت رو فراموش کنی...مثل تو برای من....