غزل و تعبیر شماره 466 - غزل شماره 466

غزل شماره 466: اين خرقه که من دارم در رهن شراب اولی وين دفتر بی‌معنی غرق می ناب اولی چون عمر تبه کردم چندان که نگه کردم در کنج خراباتی افتاده خراب اولی چون مصلحت انديشی دور است ز درويشی هم سينه پر از آتش هم ديده پرآب اولی من حالت زاهد را با خلق نخواهم گفت اين قصه اگر گويم با چنگ و رباب اولی تا بی سر و پا باشد اوضاع فلک زين دست در سر هوس ساقی در دست شراب اولی از همچو تو دلداری دل برنکنم آری چون تاب کشم باری زان زلف به تاب اولی چون پير شدی حافظ از ميکده بيرون آی رندی و هوسناکی در عهد شباب اولی تعبیر غزل 466: شکست و ناکامی در رسیدن به خواسته ها باعث اندوه زیادی شده و فکر می کنید دنیا به آخر رسیده، از غصه خوردن دست بردارید و روی کار دیگری تمرکز کنید. به زودی با تلاش و پشتکاری که دارید روزهای خوش فرا خواهد رسید. دل بستن به آرزوهای محال و ناممکن خطرناک است. به اندازه استعداد و قابلیت های خود زندگی کنید.