غزل و تعبیر شماره 445 - غزل شماره 445

غزل شماره 445: تو را که هر چه مراد است در جهان داری چه غم ز حال ضعيفان ناتوان داری بخواه جان و دل از بنده و روان بستان که حکم بر سر آزادگان روان داری ميان نداری و دارم عجب که هر ساعت ميان مجمع خوبان کنی ميانداری بياض روی تو را نيست نقش درخور از آنک سوادی از خط مشکين بر ارغوان داری بنوش می که سبکروحی و لطيف مدام علی الخصوص در آن دم که سر گران داری مکن عتاب از اين بيش و جور بر دل ما مکن هر آن چه توانی که جای آن داری به اختيارت اگر صد هزار تير جفاست به قصد جان من خسته در کمان داری بکش جفای رقيبان مدام و جور حسود که سهل باشد اگر يار مهربان داری به وصل دوست گرت دست می‌دهد يک دم برو که هر چه مراد است در جهان داری چو گل به دامن از اين باغ می‌بری حافظ چه غم ز ناله و فرياد باغبان داری تعبیر غزل 445: هوای افراد ضعیف و اطرافیان را داشته باشید، روزهای خوشی را می گذرانید و روزگار به کام شماست، به زودی نعمت های خداوند بیش از قبل به زندگی شما سرازیر شده و لطف خداوند شامل حال تان خواهد شد. از هر آن چه به دست می آورید در راه خدا و خلق خدا خرج کنید که دعای آن ها پشت سر شماست. بسیاری نسبت به زندگی تان حسادت می کنند اما یارتان یار است!