غزل و تعبیر شماره 456 - غزل شماره 456

غزل شماره 456: نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی من نگويم که کنون با که نشين و چه بنوش که تو خود دانی اگر زيرک و عاقل باشی چنگ در پرده همين می‌دهدت پند ولی وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است حيف باشد که ز کار همه غافل باشی نقد عمرت ببرد غصه دنيا به گزاف گر شب و روز در اين قصه مشکل باشی گر چه راهيست پر از بيم ز ما تا بر دوست رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد صيد آن شاهد مطبوع شمايل باشی تعبیر غزل 456: به زودی بخت و اقبال خوبی نصیب تان خواهد شد، سعی کنید از فرصت های عالی که پیش می آید به نحو احسن بهره ببرید. به هدف های خود خوب فکر کرده و با بزرگان و افراد مورد اعتماد مشورت کنید. بی فکری و سهل انگاری باعث دور شدن از مقصود خواهد شد. اگر با درایت و اندیشه کافی دست به عمل بزنید انشالله موفقیت با شما خواهد بود. دست از گله و شکایت برداشته و دوستان خود را خوب بشناسید.