غزل و تعبیر شماره 351 - غزل شماره 351

غزل شماره 351: حاشا که من به موسم گل ترک می کنم من لاف عقل می‌زنم اين کار کی کنم مطرب کجاست تا همه محصول زهد و علم در کار چنگ و بربط و آواز نی کنم از قيل و قال مدرسه حالی دلم گرفت يک چند نيز خدمت معشوق و می کنم کی بود در زمانه وفا جام می بيار تا من حکايت جم و کاووس کی کنم از نامه سياه نترسم که روز حشر با فيض لطف او صد از اين نامه طی کنم کو پيک صبح تا گله‌های شب فراق با آن خجسته طالع فرخنده پی کنم اين جان عاريت که به حافظ سپرد دوست روزی رخش ببينم و تسليم وی کنم تعبیر غزل 351: تحول فکری عمیقی در شما رخ داده و دوران جدیدی از زندگی تان آغاز شده است. بلوغ فکری و عقلی باعث شده یک گام جلوتر گذاشته و درهای تازه ای به روی شما گشوده شود. از مشاهده دورویی و فریبکاری اطرافیان دچار رنجش می شوید، به زودی خداوند به شما نگاه کرده و خبر مسرت بخشی دریافت خواهید کرد. با ایمان به خدا و عبادت توشه آخرت را پر کنید.