غزل و تعبیر شماره 259 - غزل شماره 259

غزل شماره 259: منم که ديده به ديدار دوست کردم باز چه شکر گويمت ای کارساز بنده نواز نيازمند بلا گو رخ از غبار مشوی که کيميای مراد است خاک کوی نياز ز مشکلات طريقت عنان متاب ای دل که مرد راه نينديشد از نشيب و فراز طهارت ار نه به خون جگر کند عاشق به قول مفتی عشقش درست نيست نماز در اين مقام مجازی بجز پياله مگير در اين سراچه بازيچه غير عشق مباز به نيم بوسه دعايی بخر ز اهل دلی که کيد دشمنت از جان و جسم دارد باز فکند زمزمه عشق در حجاز و عراق نوای بانگ غزل‌های حافظ از شيراز تعبیر غزل 259: از سختی های زندگی خسته شده اید و از مشکلات فرار می کنید. سعی کنید روحیه خود را حفظ کرده و قوی باشید. غم و اندوه را از دل خود خارج کنید و به درگاه خداوند عبادت کنید. شما انسان مومن و متعهدی هستید به زودی انشالله به زیارت مشرف خواهید شد، از نماز و عبادت غافل نشوید، به دوستان جانی و صادق خود اطمینان کنید.