غزل و تعبیر شماره 266 - غزل شماره 266

غزل شماره 266: دلم رميده لولی‌وشيست شورانگيز دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آميز فدای پيرهن چاک ماه رويان باد هزار جامه تقوا و خرقه پرهيز خيال خال تو با خود به خاک خواهم برد که تا ز خال تو خاکم شود عبيرآميز فرشته عشق نداند که چيست ای ساقی بخواه جام و گلابی به خاک آدم ريز پياله بر کفنم بند تا سحرگه حشر به می ز دل ببرم هول روز رستاخيز فقير و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نيست هيچ دست آويز بيا که هاتف ميخانه دوش با من گفت که در مقام رضا باش و از قضا مگريز ميان عاشق و معشوق هيچ حال نيست تو خود حجاب خودی حافظ از ميان برخيز تعبیر غزل 266: زندگی بدون عشق پشیزی ارزش ندارد و بی معنی خواهد شد. برای اطمینان از صداقت دوستان، آن ها را امتحان کنید. از ظاهر بینی پرهیز کرده و از کسانی که مدعی دوستی و رفاقت هستند برحذر باشید. قناعت پیشه کنید و از طمع و حرص زدن برای مال دنیا دوری کنید. غرور و کبر عاقب خوبی ندارد. رقیبان زیادی بر سر راه دارید که راه حیله و نیرنگ بازی در پیش گرفه اند، اما با خلوص نیت و دعای خیر پدر و مادر انشالله پیروزی با شماست.