غزل و تعبیر شماره 306 - غزل شماره 306

غزل شماره 306: اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول رسد به دولت وصل تو کار من به اصول قرار برده ز من آن دو نرگس رعنا فراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول چو بر در تو من بی‌نوای بی زر و زور به هيچ باب ندارم ره خروج و دخول کجا روم چه کنم چاره از کجا جويم که گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملول من شکسته بدحال زندگی يابم در آن زمان که به تيغ غمت شوم مقتول خرابتر ز دل من غم تو جای نيافت که ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول دل از جواهر مهرت چو صيقلی دارد بود ز زنگ حوادث هر آينه مصقول چه جرم کرده‌ام ای جان و دل به حضرت تو که طاعت من بی‌دل نمی‌شود مقبول به درد عشق بساز و خموش کن حافظ رموز عشق مکن فاش پيش اهل عقول تعبیر غزل 306: اگر می خواهید به آرزوها و اهداف خود دست پیدا کنید باید صداقت پیشه کرده و ایمان داشته باشید. درست است که روزهای سختی را می گذرانید و ناامیدی بر شما چیره شده اما باید بر خود مسلط شوید. یاس و ناامیدی را کنار گذاشته و روحیه خود را حفظ کنید، مطمئن باشید هرآن چه صلاح باشد برای شما پیش خواهد آمد، روزهای شادی و غم می گذرد و هیچ یک باقی نخواهد ماند.