غزل و تعبیر شماره 292 - غزل شماره 292

غزل شماره 292: قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع که نيست با کسم از بهر مال و جاه نزاع شراب خانگيم بس می مغانه بيار حريف باده رسيد ای رفيق توبه وداع خدای را به می‌ام شست و شوی خرقه کنيد که من نمی‌شنوم بوی خير از اين اوضاع ببين که رقص کنان می‌رود به ناله چنگ کسی که رخصه نفرمودی استماع سماع به عاشقان نظری کن به شکر اين نعمت که من غلام مطيعم تو پادشاه مطاع به فيض جرعه جام تو تشنه‌ايم ولی نمی‌کنيم دليری نمی‌دهيم صداع جبين و چهره حافظ خدا جدا مکناد ز خاک بارگه کبريای شاه شجاع تعبیر غزل 292: اندوه را از دل خود پاک کرده و امیدوار باشید که اوضاع بدی که در آن قرار دارید خواهد گذشت به شرط آن که قناعت پیشه کرده و صبوری کنید. در زندگی غم و شادی های فراوان هست و هیچ گنجی بدون رنج حاصل نخواهد شد. توکل تان به خداوند بلندمرتبه باشد. به تازگی کاری انجام داده اید که نتیجه بدی داشته، از خدا بخواهید تا شما را از خطر حفظ کرده تا به سلامت از این اتفاق ناگوار عبور کنید.