غزل و تعبیر شماره 201 - غزل شماره 201

غزل شماره 201: شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند که زيرکان جهان از کمندشان نرهند من ار چه عاشقم و رند و مست و نامه سياه هزار شکر که ياران شهر بی‌گنهند جفا نه پيشه درويشيست و راهروی بيار باده که اين سالکان نه مرد رهند مبين حقير گدايان عشق را کاين قوم شهان بی کمر و خسروان بی کلهند به هوش باش که هنگام باد استغنا هزار خرمن طاعت به نيم جو ننهند مکن که کوکبه دلبری شکسته شود چو بندگان بگريزند و چاکران بجهند غلام همت دردی کشان يک رنگم نه آن گروه که ازرق لباس و دل سيهند قدم منه به خرابات جز به شرط ادب که سالکان درش محرمان پادشهند جناب عشق بلند است همتی حافظ که عاشقان ره بی‌همتان به خود ندهند تعبیر غزل 201: با اراده راسخ در جهت دستیابی به اهداف خود قدم بردارید. سعی کنید اطرافیان را با دقت بیشتری شناخته و دوستان با صداقت انتخاب کنید. با یار خود سختگیری کرده اید و باعث آزار و رنجش او شده اید، فخرفروشی و کنایه های شما کار را خراب تر می کند. مراقب باشید که از راه عدالت خارج نشده و دچار گناه نشوید. حیله و فریبکاری شما را از هدف دورتر می کند. قبل از هرکاری خوب جوانب آن را سنجیده و از ساده لوحی بپرهیزید.