غزل و تعبیر شماره 194 - غزل شماره 194

غزل شماره 194: سمن بويان غبار غم چو بنشينند بنشانند پری رويان قرار از دل چو بستيزند بستانند به فتراک جفا دل‌ها چو بربندند بربندند ز زلف عنبرين جان‌ها چو بگشايند بفشانند به عمری يک نفس با ما چو بنشينند برخيزند نهال شوق در خاطر چو برخيزند بنشانند سرشک گوشه گيران را چو دريابند در يابند رخ مهر از سحرخيزان نگردانند اگر دانند ز چشمم لعل رمانی چو می‌خندند می‌بارند ز رويم راز پنهانی چو می‌بينند می‌خوانند دوای درد عاشق را کسی کو سهل پندارد ز فکر آنان که در تدبير درمانند در مانند چو منصور از مراد آنان که بردارند بر دارند بدين درگاه حافظ را چو می‌خوانند می‌رانند در اين حضرت چو مشتاقان نياز آرند ناز آرند که با اين درد اگر دربند درمانند درمانند تعبیر غزل 194: راه پرپیچ و خمی در پیش دارید و برای رسیدن به مراد دل باید مشکلات زیادی را پشت سر بگذارید، نگران نباشید که با اراده آهنین و انگیزه ای که شما دارید می توانید بر همه سختی های راه غلبه کنید. به دیگران تکیه نکنید و چشم به راه کمک آن ها نباشید زیرا ممکن است وسط راه شما را رها کنند. فقط به خداوند و توانایی های خود تکیه کنید و نگران مشکلات و سختی ها نباشید زیرا به زودی حل خواهند شد.