یه سر و دو گوش

همه‌مان حرف‌های نگفته داریم، افکار محصور. بعضی‌هامون خسته اما هنوز هم فکر می‌کنند، با خود و در تنهایی‌‌شان صحبت می‌کنند. بعضی دیگر در سکوتی تلخ، پرده‌‌های چشمهایشان را کشیده اند و چراغ ذهنشان را هم خاموش و در سلول ذهن خود به سختی اجبار محبوس اند. این پیج باشه صدای همه ما آدمهای عادی آدم هایی که هیچ وقت دیده نشدن اما صدای افکارشون به گوش همه میرسه.