مجاز

این یک کلاژ است از او. اویی که هست و نیست. اویی که یک وقت هایی همه چیز است و یک وقت هایی هیچ چیز نیست. اویی که شاید خود آدم باشد، شاید یک درخت و شاید یک او! یک اوی منسجم از تماشای مجموعی از اوهای موجو...

این شماره از مجاز ترکیب چند خرده روایت است از پاییز. خرده روایت‌های شخصی که می‌شود در هر جمعی بخشی یا حتی همه‌ی آن را دید! خرده روایت‌هایی که هست و نیست زندگی‌اند. خرده روایت‌هایی که همه‌ی زندگی‌اند."...

گم شدن فعل عجیبی ست و شاید در هر روز، چندین و چندبار در راه خانه، در مسیر اداره، داخل کافه، توی خانه، کنار عزیزانمان، یکهو گم بشویم و برای پیدا شدنمان روزها و هفته ها و ماه ها و سال ها، پی خودمان بگرد...

من و ما نسل عجیبی هستیم که در طول عمر خود تا به این لحظه چیزهای غریبی دیدیم. مگر یک آدم قرار است توی زندگی کوتاهش چقدر ساحت برای تماشا داشته باشد؟ ما، ما که بین دو قرن و چند جنگ زندگی کردیم پریم از ات...

مجاز | شماره نه | چون ابر در بهاران این پادکست خیلی غمگین است. خیلی غمگین. برای همین شاید باید توصیه کنم که آن را نشنوید. اما شاید هم باید شنیدش! شاید قرار باشد هم گریه ی هم باشیم."چون ابر در بهاران" ...

مجاز | شماره هشت | ما را به رندی شماره هشتم مجاز یک اتفاق منحصر به فرد است برای من. اتفاقی که سرشار است از لحظه هایی ناب که زندگی شان کردم. "ما را به رندی" اجرای زنده ای ست پیش روی جناب حافظ و جمعی از...

مجاز | شماره هفت | باباراستش توی این چند وقت، اتفاق های عجیبی برای من و ما افتاد. اتفاق هایی که آدمی شاید در ذهنش بارها و بارها آنها را مرور کرده باشد اما وقت مواجهه ببیند که نه! آن طورها هم که او فکر...

مجاز | شماره شش | تهران، لوبیتل، چشم­های توخرده روایت هایی از شهر، زندگی و عشق تهران، لوبیتل، چشم های تو | نام اولین مجموعه شعر من است. دنیایی که در میان جهان کلمات جان گرفت و ساخته شد. جهانی که واژه ...

مجاز | شماره پنج | تن به تندر ستایش آغوش و بوسهخیلی وقت‌ها خیلی چیزها را نمی‌دانیم. راستش قرار هم نیست که بدانیم همه چیز را. مهم این است که هر آنچه که باید را درست انجام دهیم. آغوش و بوسه نیز از این ق...

مجاز | شماره چهار | در عکس زنده می‌مانیمعکس‌ها به شکل بی رحمانه‌ای زنده اند! چه تو صاحب آن عکس باشی و خودت یکی از سوژه‌های عکس چه نه! وقتی عکسی را تماشا می‌کنی یکهو کلی صدا می‌ریزد توی سرت! یکهو کل تص...

تمام ایستگاه می رود  قطار بی شک یکی از دراماتیک ترین ساخته های بشر در چند قرن گذشته است. قطار پر است از اتفاق های ناب و پر است از تنهایی های عاشقانه و پر هیاهوی آدمی در چند عصر پس و پیش آدمی. قطار، یک...

همین اول بگویم که شنیدن این پادکست برای افراد زیر هجده سال مناسب نسیت چرا که این مجاز غمگین است. این مجاز شبیه لحظه ­هایی ست که کسی کنارمان نیست. که کسی رفته است و دیگر نیست. توی این پادکست نقل رفتن­ ...

برای شماره‌ی اول پادکست “مجاز” رفتم سراغ سیگار که به شکل عجیبی به زندگی و روزمرگی‌های آدمی گره خورده است. این دستساز بشر قرن‌ها ست که خیلی‌ چیزها را تحت تاثیر خودش قرار داده و از همان ابتدا تا به امرو...