لباس فقط یه پارچه نیست که تنمون میکنیم؛ یه جور زبان بیکلامه. زبانی که خیلی وقتا بیشتر از حرف زدن میتونه مارو بشناسونه میتونه خیلی راحت فرهنگ و نوع تفکرمون رو راهنمایی کنه
لباس تا این اندازه توی حافظه جمعی ما موندگاره که با دیدن یه پالتو یا یه کراوات قدیمی، یه عالمه خاطره زنده میشه …. اما چرا؟
لباس چهجوری تونسته از یه نیاز ساده، تبدیل بشه به نشونه هویت و قومیت و شخصیت ما؟
چرا تو تاریخ ایران، پوشش همیشه یکی از اولین جاهایی بوده که قدرتها روش دست گذاشتن و تغییرش دادن؟
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است