وحشی‌گری سیستماتیک ارتش صهیونیستی

مدل کشتار، حمله‌ها و عملیات‌های ارتش اسرائیل را می‌توان بدون نمونه و بی‌سابقه خطاب کرد. این به معنای حرفه‌ای بودن و خوب عمل کردن نیست، بلکه به معنای استفاده از سیاست و روشی است که در طول تاریخ در هیچ ارتشی دیده نشده. طوری که اگر کسی نداند خیال می‌کند که ارتش اسرائیل دچار چه لطمه و ضرباتی شده که این گونه واکنش می‌دهد، در صورتی که بسیاری از عملیات‌های ارتش اسرائیل برای تلافی یک حمله یا عملیات چریکی چند نفر در مرز یا کرانه باختری بوده. دلیل این رفتار هیستریک و غیرمعمول را باید در سیاستی و اندیشه‌ای جستجو کرد که دراصل به دنبال ایجاد بازدارندگی است و می‌خواهد با کشتن گربه دم حجله گوشی را به دست طرف‌های درگیر بدهد که مثلا یک کشته اسرائیلی اگر این همه لشکرکشی در پی دارد پس ضربه‌های جدی‌تر چه قیامتی می‌تواند برپا کند تا هزینه‌های درگیری پایین آمده و برقراری امنیت به زعم‌شان راحت‌تر اتفاق بیفتد. این سیاست اسمش عملیات تلافی جویانه است. عملیات تلافی‌جویانه نامی است که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در اسرائیل به سلسله عملیات‌های بازدارندگی ارتش اسرائیل اطلاق می‌شد. این یورش‌ها پس از اقداماتی از سوی ساکنان مناطق اشغالی و توسط برخی از اعضای ارتش‌ کشورهای هم‌مرز با رژیم اسرائیل, علیه اعراب انجام می‌گرفت.