مقدمه‌ی کتاب باغبان و نجار

باغبان و‌ نجار

قسمت اول

مقدمه

از امروز به سراغ کتاب جدیدی می‌رویم.

کتاب باغبان و‌نجار؛ نوشته‌ی آلیسون گوپینک با ترجمه‌ی مریم برومندی

که به بیان دیدگاه‌های جدید علم روان‌شناسی رشد در باب رابطه‌ی والدین و فرزندان می‌پردازد.

برخی والدین، درست مثل نجاری که تنه‌ی درخت را بُرش می‌زند و از آن چند صندلی می‌سازد، طبق نقشه، برای تربیت فرزندانشان طرحی کامل و دقیق در ذهن دارند. آن‌ها آينده‌ی فرزندان را به‌دقت تصور می‌کنند و می‌کوشند تا آن‌ها را طوری شکل دهند که به آن طرح ایده‌آل تبدیل شوند.

در مقابل، والدینی هستند که برای شکل‌دادن به فرزندان تلاشی نمی‌کنند. آن‌ها به باغبانی می‌مانند که از کودک همچون گیاهان حساس باغچه مراقبت می‌کند. فرزندان را در بستری امن و آزاد پرورش می‌دهند و اجازه می‌دهند تا هر یک از آن‌ها، موجودی مستقل و یگانه و خلاق شود.

آلیسون گوپنیک، استاد روان‌شناسی رشد و کودک در دانشگاه برکلی، که خود هم مادر است و هم مادربزرگ، این دو الگوی والدین را در کنار هم گذاشته و به ما می‌آموزد که باغبان باشیم، نه نجار.