۱۱- بازی

قسمت یازدهم از کتاب کودکانمان به ما چه می‌آموزند با رادیو یارمد

نوشته‌ی پیرو فروچی

ترجمه‌ی مهسا ملک مرزبان

نشر نی

با صدای: سمیه صادقی

بازی

چرا کودکان این‌قدر خوب و خوش هستند ولی ما گاهی تا این حد ناراحت و غمگین؟ چون آن‌ها از ما انعطاف‌پذیرترند. چون درباره‌ی جایی که می‌خواهند بروند از قبل خیال‌بافی‌ای نکرده‌اند. انتظار ویژه‌ای از چیزی نداشته‌اند. زندگی همیشه برایشان جالب و جذاب. شاید هم خیلی جذاب‌تر از چیزی باشد که در دفترچه‌ی راهنمای جهانگردی نوشته شده است. ذهنی که چیزی را به دیگری ترجیح ندهد پیش‌داوری هم ندارد و آماده‌ی یادگیری است. ما با خودانگیختگی به یادگیری مطالب جدید می‌رسیم. شاید همه‌ی ما در تلاشیم تا چیزهای زیادی را به کودکانمان یاد بدهیم و اصلاً به فکر چیزهایی که می‌توانیم خودمان از آن‌ها بیاموزیم نیستیم. زیباترین شکل خودانگیختگی بازی است. بازی ذات آزادی، لذت بی‌کوشش و سرزندگی است و وقتی وارد دنیای کودکان می‌شویم، چون تمام زندگی را بازی می‌دانند، می‌توانیم با روح بازی ارتباط بیابیم و ذهنمان را از هرگونه سنگینی و نگرانی خلاصی یابیم. علاقه به بازی، موهبتی است که همیشه به دست نمی‌آید، شاید برای کودکان همیشگی باشد اما برای بزرگ‌ترها این‌طور نیست.

کانال تلگرام:

https://t.me/Yaarmadd

اینستاگرام:

@yaarmadd