فصل دوم ـ‌ ما و رابطه ها

تسلیمم در برابر هر آنچه در توان من نیست.....

در سرار کتاب به صورت تصادفی به متن هایی برخورد میکنیم به نام مکث و نامه .......

زندگی قانون های خودش را دارد و قطعا همه ما به نوعی با بزرگی و قدرت جریان زندگی رو برو شده ایم.....

بعد از از دست دادن هایمان فرآیند انطباق پذیری ما با شرایط جدید شروع میشود....

اگر یکبار برای نداشته هایمان سوگواری کنیم حالمان بهتر میشود.....

ناکام ماندن ما در به دست آوردن بعضی هدف ها ؛ اتفاقی دردناک و اجتناب ناپذیر است.. ...

از دست دادن فرصت ها ؛ جزء جدایی ناپذیر زندگی ما است.....

کم تجربه تر که هستیم ؛ فکر میکنیم آرزو ها و هیجان هایمان بال هایی نامرئی هستند که به ما کمک میکنند پرواز کنیم......

همه ما در زندگی تنهایی را تجربه کرده‌ایم و خواهیم کرد و فرار از تنهایی ممکن نیست. اما پذیرش تنهایی و نحوه برخورد با این پدیده می‌تواند نوع نگاه ما را به این واقعیت تغییر دهد....