در فصل یازدهم، جلسهای دیگر از هیپنوتراپی کاترین روایت میشود که در آن او به یکی دیگر از زندگیهای گذشتهاش وارد میشود. در این زندگی، او نقش فردی فقیر و تنها را بازی میکند که مورد بیعدالتی و نادیدهگرفتهشدن قرار گرفته است. با عبور از این زندگی، او احساسات سرکوبشدهای چون ترس، اندوه و طردشدگی را بیرون میریزد.
اما بخش مهمتر فصل، باز هم به پیامهایی از سوی استادان اختصاص دارد. آنها بر این نکته تأکید میکنند که رنجهایی که در زندگیهای مختلف تجربه میکنیم، برای آموزش و رشد روح است. هیچ دردی بیمعنا نیست. هر تجربه، حتی سختترین آنها، بخشی از برنامه یادگیری روح ماست.
یکی دیگر از آموزههای مهم این فصل این است که:
«ما با کسانی که در زندگیهای گذشته با آنها تعامل داشتهایم، در این زندگی هم برخورد میکنیم — اما ممکن است نقشها عوض شده باشد.»در نتیجه، روابط خانوادگی، عاشقانه، شغلی و حتی درگیریهای ما، همه فرصتهایی برای یادگیری عمیقتر و اصلاح کارما هستند.
دکتر وایس در پایان فصل بازتاب میدهد که رواندرمانی سنتی چقدر محدود است، وقتی پای چنین دانش وسیعی از حیات روح در میان باشد.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است