فصل اول ـ در برابر حقایق زندگی تسلیم باید بود اما بی تفاوت هرگز

بعد از از دست دادن هایمان فرآیند انطباق پذیری ما با شرایط جدید شروع میشود....

اگر یکبار برای نداشته هایمان سوگواری کنیم حالمان بهتر میشود.....

ناکام ماندن ما در به دست آوردن بعضی هدف ها ؛ اتفاقی دردناک و اجتناب ناپذیر است.. ...

از دست دادن فرصت ها ؛ جزء جدایی ناپذیر زندگی ما است.....

کم تجربه تر که هستیم ؛ فکر میکنیم آرزو ها و هیجان هایمان بال هایی نامرئی هستند که به ما کمک میکنند پرواز کنیم......

همه ما در زندگی تنهایی را تجربه کرده‌ایم و خواهیم کرد و فرار از تنهایی ممکن نیست. اما پذیرش تنهایی و نحوه برخورد با این پدیده می‌تواند نوع نگاه ما را به این واقعیت تغییر دهد....

زندگی با زیبایی و لبخند و در عین حال با رنج و درد اجین است و این ما هستیم که باید برای هرکدام از آنها ارزش قائل شویم....

در زندگی واقعیت‌هایی وجود دارد که خواه یا ناخواه، مطلوب یا نامطلوب همراه ما هستند و چاره‌ای جز تسلیم در برابر آنها وجود ندارد....

زندگی سرشار از واقعیت‌هایی است که برای همه ما هنوز مبهم هستند و شاید این ابهام تا زمان کشف حقایق با ما باشند...