رستار 5- مربی گری و نقش آن در توسعه فردی

مربی‌گری در ایمنی یک رویکرد تعاملی و توسعه‌محور است که به جای تمرکز صرف بر اصلاح خطاها، بر رشد آگاهی، مسئولیت‌پذیری و توانمندسازی کارکنان برای تصمیم‌گیری ایمن تمرکز دارد. در این شیوه، رهبران و سرپرستان به‌جای صدور دستورات مستقیم، با طرح پرسش‌های هدفمند و ایجاد فضای گفت‌وگو، به کارکنان کمک می‌کنند تا خودشان ریشه رفتارهای ناایمن را شناسایی کرده و راهکارهایی برای بهبود عملکرد ایمنی بیابند. مربی‌گری باعث تقویت فرهنگ یادگیری، افزایش اعتماد و تعهد در سازمان می‌شود و نقش مؤثری در گذار از رویکردهای واکنشی به سمت ایمنی پیشگیرانه دارد.