ترازویِ بیان؛ با نیما شهسواری؛ قسمت پنجم: تقابلِ رشد و درخودماندگی؛ آیا آزادی بیان ما را بیدار می‌کند یا در هیاهو دفن؟

آزادی بیان؛ دارویِ شفابخش یا تیغِ جراحیِ آسیب‌رسان؟

نیما شهسواری در قسمت پنجم ویژه‌برنامه «آزادی بیان»، به سنجشِ سود و زیان این مفهوم می‌پردازد. او معتقد است که آزادی بیان از سویی ما را از عصرِ تاریکِ «فرمان‌برداری» رها کرده، اما از سوی دیگر در جهان مدرن، ما را در اقیانوسی از «صداهای بی‌معنا» غرق نموده است.

در این اپیزود می‌شنوید:

- سودِ بنیادین؛ چگونه نگاهِ نقادانه و شک‌گرایی، بشریت را از یوغِ بردگی و استبداد به سوی پیشرفت سوق داد.

- زیانِ مدرن؛ واکاویِ «درخودماندگی» در عصرِ انفجار اطلاعات؛ وقتی کثرتِ صداها منجر به یک «سکوتِ همگانی» می‌شود.

- استثمارِ هنر؛ بررسیِ تبدیل شدنِ هنر به «کالا و صنعت» و چگونگیِ اشباعِ بازار با تولیداتِ مبتذل برای جلوگیری از تفکرِ عمیق.

- تیغِ دو لبه‌یِ خشونت؛ آزادی بیان به مثابه‌یِ ابزاری برای «پیشگیری از خشونت» در مقابلِ استفاده از آن برای «اشاعه‌یِ نفرت و تبعیض».

- قدرتِ افشاگری؛ یادآوری نقش حیاتی خبرنگاران در فاش کردن جنایات نظام‌های سرکوبگر (مانند پرونده مهسا امینی).

- جمهوریتِ بی‌آوایی؛ چرا در جهانی که همه حرف می‌زنند، در نهایت هیچ معنایِ عمیقی شنیده نمی‌شود؟

نیما شهسواری در این قسمت ما را با این پرسش روبرو می‌کند: آیا ما واقعاً آگاه شده‌ایم، یا فقط سرفصل‌هایِ پوچی را تکرار می‌کنیم؟

نسخه رایگان آثار نیما شهسواری در باب «برابری جان‌ها» را در وب‌سایت «جهان آرمانی» دنبال کنید:

https://idealistic-world.com/