84. بغضم رفت

اندکی میگذرد از همان فاصله که من تورا میدیدم......

غزل را با همه اصرارهایش ول نکردم......

ز باغ زندگی هر روز برایت سیب می چینم.......

میبوسمت از راه دور حتی اگر هم مشکل است......

تیرم به سنگ خورد و دلم تاب نیاورد......

دستان تو را تیشه‌ی فرهاد چنین کرد......

تو مرا یاد ندادی که چه تقدیر من است......

گاه و بی گاه دلم خانه تکانی میکند......

او مرا با یک تلنگر آشنا خواهد کرد......