مرزِ باریکِ بیان و آزار؛ با نیما شهسواری؛ قسمت دوم: تبیین چارچوب اخلاقی و نقدِ تقدس‌گرایی در آزادی بیان

آیا آزادی بیان یعنی حقِ گفتنِ هر حرفی به هر قیمتی؟

نیما شهسواری در این اپیزود، «منع آزار» را تنها مرزِ مشروع برای آزادی بیان معرفی می‌کند. او معتقد است آزادیِ بدونِ برابری، چیزی جز «قدرت» نیست و اگر بیان به ابزاری برای تحقیر و آزارِ «جان» تبدیل شود، در حقیقت ماهیتِ آزادی را نابود کرده است.

در این قسمت می‌شنوید:

- قانونِ بنیادین؛ چرا «منع آزار به تمام جانداران» (انسان، حیوان و گیاه) تنها ضامنِ تداومِ آزادی است؟

- تفاوتِ شخصیت حقیقی و حقوقی؛ نقدِ هوشمندانه‌ی نیما به مفهوم «توهین به مقدسات». چرا نقدِ گذارگان و باورها توهین نیست، اما آزارِ کلامیِ یک انسانِ زنده، نقضِ آزادی است؟

- خشونت به نامِ غیرت؛ واکاویِ رفتارهای وحشیانه‌ی ادیان ابراهیمی (مانند حکم اعدام برای سَبُ‌النبی) در برابر نقدِ تاریخی.

- ابتذالِ جمعی در فضای مجازی؛ چگونه انفجار اطلاعات و آزادی بیانِ لجام‌گسیخته در دنیای مدرن، به مسیری برای ترویجِ زشتی‌ها، دروغ و حتی کودک‌آزاری تبدیل شده است؟

- تناسبِ جرم و مجازات؛ پاسخی عقلانی به این پرسش: آیا پاسخِ کلام، گلوله و طنابِ دار است؟

ما نیازمندِ آزادی بیانی هستیم که روحِ پرسشگری و طغیان را بیدار کند، نه آزادیِ بیانی که مبلغِ ریا و آزارگری باشد.

برای درکِ عمیق‌تر مانیفستِ «منع آزار» و مطالعه‌ی رایگان آثار نیما شهسواری، به وب‌سایت «جهان آرمانی» بپیوندید:

https://idealistic-world.com/