اپیزود هفت نامیرا، کلمات را در کنار هم چیدم تا بگویم آمدم تو را با خود ببرم، اما؛ سکوت برچسبی بود که بر لبهایم زدم.
من معنای عشق را در چشمانی یافتم
که هربار نگاهم میکردند
به سکوت وادار میشدم.
آن چشمها تو بودی....
نویسنده: نرجس خزایی نژاد
تنظیم کننده: سارا کرفی
راوی و شاعر اشعار این اپیزود: جواد مقامی
با تشکر از استودیو پادکسترشو
موزیکهای استفاده شده در این اپیزود:
داریوش - شب آخر
ویگن - مرا ببوس
آرمان گرشاسبی - بنشین تماشایت کنم
مهدی یراحی - سال درد
بخشهای تکمیلی پادکست رو تو پیج اینستاگرام و تلگرام ما که لینکشو پایین گذاشتیم ببینین و ازمون حمایت کنین:
اولین نفر کامنت بزار
اپیزود شش نامیرا، دلبستهی دیداری بودم که آبان ...
اپیزود پنج نامیرا، خواستیم به بدنامی پاییز پایا...
ایپزود یک نامیرا، برای همهی قولهایی که دادیم ...
اپیزود صفر نامیرا، برای معرفی نامههای ما به شم...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است