مسخ انسان؛ سیاست به مثابه زنجیر؛ با نیما شهسواری؛ قسمت چهارم: از ارعابِ استبدادی تا فریبِ دموکراتیک

آیا دموکراسی مسیری برای تغییر است یا سوپاپی برای جلوگیری از انقلاب؟

نیما شهسواری در قسمت چهارم ویژه‌برنامه «مسخ انسان»، سیاست را به مثابه ابزاری برای تسخیر روح بشری کالبدشکافی می‌کند. او معتقد است که سیاست مدرن، چه در لباس خشنِ استبداد و چه در جامه بزک‌دوز شده‌ی لیبرالیسم، هدفی جز «کنترل جمعی» و «غرق کردن مردم در فروع» ندارد.

در این اپیزود می‌شنوید:

- استبدادِ عریان؛ تحلیل ساختار حکومت‌هایی چون جمهوری اسلامی و کره شمالی که با ابزار «ترس، ارعاب و شکنجه»، مسخ انسان را به صراحت فریاد می‌زنند.

- بازی در فروع؛ چرا در دموکراسی‌های غربی، انتخابات تنها اجازه تغییر در مسائل کوچک را می‌دهد و اصول بنیادین (سرمایه‌داری) هرگز به رای گذاشته نمی‌شوند؟

- سر بریدن با پنبه؛ چگونه حکومت‌های لیبرال با استفاده از «صداهای بلند و توخالی»، آگاهی مردم را مسموم و میل به تغییر واقعی را فلج می‌کنند.

- دموکراسی یا فریب؟؛ نقد صندوق‌های رای به مثابه ابزاری برای بی‌تحرک کردن توده‌ها و جلوگیری از بیداریِ انقلابی.

- حکمرانیِ سرمایه؛ چرا در نظام‌های سیاسی مدرن، ثروت تنها ملاکِ رسیدن به کرسی‌های قدرت است، نه دانش و تجربه؟

سیاستِ امروز، هنرِ دور نگه داشتنِ مردم از «متنِ زندگی» و سرگرم کردن آن‌ها به «حواشیِ قدرت» است.

آثار و دیدگاه‌های سیاسی-اجتماعی نیما شهسواری را به صورت رایگان در وب‌سایت «جهان آرمانی» بخوانید:

https://idealistic-world.com/