48. آه آینه

شهادت می دهد ایوان که بر پشتش نسیمی را به صحرا برد......

نگاه آینه به تو است و هرنگاه حکمی دارد ......

سفره ی دل را برای هرکسی وا می کنی آنچه خود داری ز بیگانه تمنا می کنی......

عقده هایم مانع رفتن به سوی جنگ شد......

کمیاب ترین عشق میان نفسم هست......

دیدار دو لب بر در میخانه حرام است......

مرا شاید تو هم دیدی زمانیکه دلم میخواست......

شیطان که رانده شد زمین بوی خون گرفت......

گفتی از دور برایم غزلی تازه بخوان......