13. خرابم

اگر دنیا متاعی داشت، به نقد آن را هدر می‌داد / وگرنه نسیه بسیار است که آن را بیخبر می‌داد...

بر تنت زیاد است بنشین شعر بخوان / مگر از عشق بریدی شب شعر است بمان...

زخم زبان نمی‌زنم حتی به سایه های دور / حتی برای لحظه ‌ای دل کندن از بهشت و حور...

یوسفم باز به کنعان سفری خواهد کرد / سالها میگذرد،‌ جان به لبی خواهد کرد...

مردی به سخن نیست، گزافه گویی هرگز / رندی و پریشانی و بی وفایی هرگز...

دیوار به دیوار دلم، خانه غم هست / آنجا که خدا هست ولی دلهره هم هست...

مرگ چقدر زود هوایم را گرفت / هرچه در دست داشتم دنیا گرفت...

خانه ات آباد باشد عشق......

خم به ابروی خود آورده ای اما بدان من همان عاشق دلسوخته ام قدری بمان......