11. بمان

زخم زبان نمی‌زنم حتی به سایه های دور / حتی برای لحظه ‌ای دل کندن از بهشت و حور...

یوسفم باز به کنعان سفری خواهد کرد / سالها میگذرد،‌ جان به لبی خواهد کرد...

مردی به سخن نیست، گزافه گویی هرگز / رندی و پریشانی و بی وفایی هرگز...

دیوار به دیوار دلم، خانه غم هست / آنجا که خدا هست ولی دلهره هم هست...

مرگ چقدر زود هوایم را گرفت / هرچه در دست داشتم دنیا گرفت...

خانه ات آباد باشد عشق......

خم به ابروی خود آورده ای اما بدان من همان عاشق دلسوخته ام قدری بمان......

اگر از دور بتوانیم به هم عادت بکنیم......

نگاهت نمیکنم شاید بلورت بشکند......