اپیزود هفتم: غبار خاطرات

آن­ سوی دیوارها، شاید عالمی دگر نهفته باشد. عالمی که مردمانش اسیر هوسرانی، ظلم و حماقت حاکمانش نباشند ...

هر بار ابری، آسمان باورم را می پوشاند ...

اشک های زمین را پایانی نیست. تا به ابد، گلوله ای سینه سربازی را می شکافد ...

در جست و جوی خویشتن، مانده ام خیره به افق ...

هم چون سایه های باد، بی ریشه و تهی، مانده ام سرگردان. ...

در تاریکی شب، در امتداد برهوت، راهی به مقصد ندارم. ...