پیشگفتار

بزنی نیش چو عقرب و چو نیشت بزنند                                       بانگ  و فریاد  براری که نشان از کین است...

گر عشق کشد سرت به داری                      از خاک وجود سر بر آری ...

از روز ازل حکم عشق در دل ما حبس ابد بود...

حاشا که رنگ جماعت، زلال آینه روحت را  مکدر کند...

بی حضور لحظه‌ها، این زندگی جز هیچ نیست...

ای که در ظلمت تاریکی شبت نطفه آفتاب روییدن گرفت.......

...قطار زندگی، برای تاخیر، کسی را مجازات نمیکند، او را جا میگذارد...

در سراب دنیا که قدمت به مقصد نخواهد رسید، مقصد را قدم هایت کن......

...خوابیست خواب عشق که شاید بیداری از آن  را تنها به خواب بینی...