پادکست به نام جان؛ ویژه برنامه حقوق بشر؛ قسمت ۴: از رؤیای جهانی تا واقعیتِ خون‌آلود؛ چرا حقوق بشر بازوی اجرایی ندارد؟

در قسمت پایانی ویژه‌برنامه «حقوق بشر»، نیما شهسواری از متن فراتر رفته و به حواشیِ چالش‌برانگیز این میثاق بین‌المللی می‌پردازد. او حقوق بشر را «گامی طلایی» در تاریخ می‌داند که توانست ننگ برده‌داری را پاک کند، اما با صراحتی نقادانه، سازمان ملل را به دلیل نداشتن قوه اجرایی به باد انتقاد می‌گیرد. شهسواری می‌پرسد: وقتی نیمی از جمعیت یک کشور (زنان) از حقوق ابتدایی محرومند یا در افغانستان حق تحصیل به سادگی سلب می‌شود، ابراز انزجارِ سازمان ملل چه دردی را دوا می‌کند؟ او در این اپیزود، از سوءاستفاده قدرت‌های بزرگ از نام حقوق بشر برای تحمیلِ جبر و استعمار سخن می‌گوید و میان «خیالاتِ هنرمندانه» و «واقعیت‌های جهان آرمانی» خطی روشن رسم می‌کند.

در این قسمت پایانی می‌شنوید:

- گذار از وظیفه‌گرایی دینی به حق‌مداری بشری؛ تبارشناسیِ حقوق از یونان باستان و کوروش کبیر تا رنسانس.

- حقوق بشر؛ رؤیا یا واقعیت؟ تحلیل فاصله عمیقِ میانِ موادِ قانونی و فجایعِ جاری در ایران، افغانستان و خاورمیانه.

- نقد ساختار قدرت؛ چرا سازمان ملل متحد به جای بازوی اجرایی، تنها به تریبونی برای «ابراز نگرانی» تبدیل شده است؟

- تضادِ آزادی و جبر؛ آیا تحمیلِ دموکراسی با سلاحِ قدرت‌های بزرگ (مانند تجربه آمریکا در عراق و افغانستان)، عینِ اسارت نیست؟

- راهکار چیست؟ تبیین مفهوم «اختیار» در برابر «جبر» و چگونگیِ رسیدن به جهانی که در آن هر فرد بر اساس دانش و انتخاب خود، قانونِ زیستش را برگزیند.

این گفتگو، پایانی بر این مجموعه و دعوتی است به بیداری و پرسشگری مدام. تمام قسمت‌های این برنامه را در وب‌سایت جهان آرمانی بشنوید:

https://idealistic-world.com/podcast/