پادکست به نام جان؛ ویژه برنامه حکومت؛ قسمت ۳: گذار از «سایه خدا» به «آرزوی مشترک»؛ چرا جمهوریت پایانِ راه نیست؟

در آخرین بخش از سه‌گانه مقدماتی «ویژه برنامه حکومت»، نیما شهسواری به سراغ حساس‌ترین پرسش سیاسی می‌رود: بهترین نوع حکومت برای جهان امروز چیست؟ او با نقدِ ساختاری پادشاهی‌های موروثی و تشریح برتری‌های عقلانی «جمهوریت»، از مدل «سوسیال دموکراسی» به عنوان موفق‌ترین تجربه بشری یاد می‌کند. اما شهسواری در اینجا متوقف نمی‌شود؛ او با صراحتی بی‌پرده، ریشه تمام این ساختارها را در تفکر مسموم «یکتاپرستی» می‌داند که همواره قدرت را در نوک یک هرم (چه شاه و چه رئیس‌جمهور) خلاصه کرده است. این اپیزود، فراخوانی است برای «آرزو کردن»؛ چرا که هیچ انقلابی بدون داشتنِ تصویرِ دقیقی از فردای پیروزی، به ثمر نخواهد رسید.

در این قسمت می‌شنوید:

- استدلال عقلانی علیه استبداد؛ چرا شورای متخصصان همواره بر اراده یک فرد برتری دارد؟

- فسادِ موروثی؛ نقدِ قدرت بر پایه خون و نژاد در برابر قدرتِ انتخابی و زمان‌مند.

- سوسیال دموکراسی؛ چرا تلطیفِ نگرش کمونیستی در کنار دموکراسی، شادی و رفاه را به ارمغان آورده است؟

- تضاد با جمهوریت؛ چرا حتی رئیس‌جمهورهای مادام‌العمر یا قدرتمند، هنوز بوی تفکر فردگرایانه و «سایه خدا» را می‌دهند؟

- مانیفست تغییر؛ چرا فقدان آرزو و ایمان، بزرگترین متحدِ حکومت‌های ظالم در برابر مردم است؟

برای شنیدن فصل‌های آینده و آشنایی با «قلمروی آرمانیِ» نیما شهسواری، به وب‌سایت ما بپیوندید:

https://idealistic-world.com/podcast/