«ذرهای فکر و به جان تیغ بکش حالا خون / تو توانی بخوری جان پسر را مجنون؟»
در اثر تکاندهنده «نکش» از مجموعه «طغیان»، نیما شهسواری لرزه بر اندام باورهای دیرینهای میاندازد که کشتار را «عدل» و «فضل» میپندارند. این شعر، مرثیهای برای جانهای بیگناه و فریادی علیه شکمبارگیِ آمیخته به خون است. آیا تفاوتی میان خون انسان و حیوان در ترازوی هستی وجود دارد؟
مطالعه و شنیدن این مانیفستِ آگاهی در وبسایت جهان آرمانی:
https://idealistic-world.com/portal/
دسترسی به بخش کتابهای صوتی:
https://idealistic-world.com/audio-books/
اولین نفر کامنت بزار
"به نام جان"
پادک...
"به نام جان"
پادک...
"قضاوت خدا"
کتاب ...
«زشتدین»؛ فریادی است علیه هزاران سال تحمیلِ تر...
فریادی در پستوی خانهها؛ جایی که «حق» نقابِ جنا...
در قسمت چهل و سوم از پادکست «به نام جان»، نیما ...
"به نام جان"
پادک...
"قضاوت خدا"
کتاب ...
"سرانجام"
شعر و کلام نیما شهس...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است