کالا آن چیزی نیست که ارزشش به خود راجع باشد. کالا ابژه ای است که به چیز دیگری فراتر از خود راجع است. بنابراین کالا هرگز ابژه ی صرف نیست، بلکه همواره در هیأت نمود ظاهر می شود. کالا چیزی را وعده می دهد. درست مثل ویترین می ماند. وقتی جلوی ویترین می ایستیم، با اشیای صرف مواجه نیستیم، با کالا مواجه ایم. کالا چیزی نیست که بر حسب نیاز حیاتی مصرف شود. کالا هم جلوه می کند و هم وعده می دهد. وعده ی زیبایی، افتخار، جلال، شکوه، لذت، قدرت، به رخ کشیدن، ایجاد تشخص و...
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است