داستان منظوم خار؛ اثر نیما شهسواری: تبارشناسی حقارت و طغیان بر کیشِ بندگی

«عشق نخست، عشق ورزیدن به خویش است؛ نه سجده بر آستانِ قدرت.»

در داستان «خار»، نیما شهسواری دست بر ریشه‌ی تمام اسارت‌های بشر می‌گذارد: «نیاز». او از لحظه‌ی تولد آغاز می‌کند؛ جایی که انسان در اوج ضعف، ستایشِ قدرت را می‌آموزد و این نیاز را تا بلوغ، در قالبِ عشق به معشوق، اطاعت از حاکم و پرستشِ خدایانِ جبار با خود حمل می‌کند. «خار» نماد انسانی است که در حقارتِ خود غرق شده و آزادی را کبر می‌نامد.

در این پادکست/کتاب صوتی می‌شنوید:

- فرآیند تبدیلِ «نیازِ کودکانه» به «بندگیِ سیاسی و مذهبی».

- نقدِ بت‌سازی از والدین، معشوق و پیشوایانِ مذهبی (علی، حسین، احمد).

- تقابلِ میان «خشوعِ بزدلانه» و «غرورِ آگاهانه».

- مناظره‌ی تکان‌دهنده‌ی میان انسانِ مرید و انسانِ آزاده.

بندگی، ریشه در خاری دارد؛ اما گلستان، سهمِ کسانی است که خود را عشق می‌ورزند.

شنیدن نسخه کامل در وب‌سایت جهان آرمانی:

🌐 https://idealistic-world.com/

📥 پرتال آثار نیما شهسواری: https://idealistic-world.com/portal/

#خار #نیما_شهسواری #داستان_های_سیاه #نقد_بندگی #روانشناسی_قدرت #خودشناسی #طغیان #کتاب_صوتی