یدالله رویایی | جاده

▨ نام شعر: جاده▨ شاعر: یدالله رویایی▨ با صدای: یدالله رویایی▨ پالایش و تنظیم: شهروزـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــجاده در میان جمع بود و، در میان جمعترس تنها بوددر میان جمعهمیشه ترس تنها است.روی راه رفته ردّ ِ پا افقروی راه رفته دست ِ رد عمودعشق تو زخمبر راهِ رفته می‌زدو راهِ رفته با تو می‌گفت :هوا هواستهوا همه جا هواست.▨یدالله رویاییپاریس - پاییز ۲۰۱۴ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتوضیح شاعر: هربار در برابر ِآیینه اعتراف، تصویرِِ من را از من دور میکند. هر بار دورتردر اعترافِ آخرین ِ من امروز، تصویر دورتر نرفت. نمی‌رفت. جیوه، جیوه‌ی مُقاوم،جیوه‌‌ی سخت. سخت تر از من ، سخت تر از من ِ تصویر، از اعتراف چیزی بیشتراز آنچه می شناخت نمی شناخت. از پیش دانسته را پس می زند ، تصویر ِ من به منبر‌میگردد و آنجه جیوه به من برمیگرداند، در پای آینه به هَدَر می‌شود.