صد و هفتاد و شش - بادهٔ خام: منسوب به خیام

رباعیات محتمل خیام (بخش ۹ از ۱۲)ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگکو در غم ایّام نشیند دلتنگمَی خور تو در آبگینه و نالۀ چنگزآن پیش که آبگینه آید بر سنگ!***از جِرم گِلِ سیاه، تو اوجِ زُحَلکردم همه مشکلاتِ کُلی را حلبگشادم بندهایِ مشکل به حیَلهر بند گشاده شد، مگر بندِ اجل***هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جامکارِ طربت پُخته کُن از بادۀ خامچون نیست تو را در این جهان جایِ مقاماز عمر، نصیبِ خویش، بردار تمام!***دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌امایزد داند که آنچه او گفت، نی‌املیکن، چو در این غمْ آشیان آمده‌امآخر کم از آنکه من بدانم که کی‌املینک های پادکست‌پادکست شعر و ادب فارسی : ‌‌پادکست بوطیقا - قسمت چهل و دوم‌ پادکستی برای طنز، هزل و هجو در شعر فارسی : ‌‌لن‌ترونیشبکه های اجتماعی : یوتوب بوطیقا | اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقا‌حمایت مالی از پادکست: دارمتتماس : BoutighaPodcast@Gmail.com Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.