صد و پنجاه و چهار - مسخره‌ٔ جهان: مولانا

دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکنهمچو کسان بی‌گنه روی به آسمان مکنرو ترش و گران کنی تا سر خود نهان کنیبار دگر گرفتمت بار دگر همان مکنباده خاص خورده‌ای جام خلاص خورده‌ایبوی شراب می زند لخلخه در دهان مکنچون سر عشق نیستت عقل مبر ز عاشقانچشم خمار کم گشا روی به ارغوان مکنچون سر صید نیستت دام منه میان رهچونک گلی نمی‌دهی جلوه گلستان مکنغم نخورد ز رهزنی آه کسی نگیردشنیست چنان کسی که او حکم کند چنان مکنخشم گرفت ابلهی رفت ز مجلس شهیگفت شهش که شاد رو جانب ما روان مکنخشم کسی کند که او جان و جهان ما بودخشم مکن تو خویش را مسخره جهان مکنبند برید جوی دل آب سخن روا نشدمشعله‌های جان نگر مشغله زبان مکن‌لینک های پادکست‌پادکست شعر و ادب فارسی : ‌‌پادکست بوطیقا - قسمت سی و هشتم‌ پادکستی برای طنز، هزل و هجو در شعر فارسی : ‌‌لن‌ترونیشبکه های اجتماعی : یوتوب بوطیقا | اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقا‌حمایت مالی از پادکست: دارمتتماس : BoutighaPodcast@Gmail.com Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.