توضیحات
کمالگرایی در واقع تلاشی روانشناختی برای محافظت از خود در برابر شرم، طردشدن و احساس بیارزشی است که از منتقدی درونی و انتظارات گذشته ریشه میگیرد. برای رهایی از این الگو، باید ارزش وجودی فرد از عملکرد و موفقیتهایش جدا شود، با انجام کارهای «ناقص اما کافی» توانایی تحمل ناکاملبودن تقویت گردد، به احساسات پشت کمالگرایی نظیر ترس و اضطراب فرصت ابراز داده شود و در مواجهه با شکست، رفتاری منصفانه و مهربانانه با خود در پیش گرفته شود؛ چرا که هدف درمان، دستکشیدن از پیشرفت نیست، بلکه پذیرش این واقعیت است که برای ارزشمند بودن نیازی به بینقص بودن نیست.