توضیحات
رشد هیجانی و اجتماعی در دو سال نخست زندگی با شکلگیری احساس اعتماد و خودمختاری بنا میشود و طی آن نوزادان با ابراز هیجانهای پایه، ارجاع اجتماعی و تنظیم تدریجی عواطف خود، به درک متقابل با مراقبان دست مییابند. در این میان، مزاج به عنوان تفاوتهای فردی اولیه در واکنشپذیری و خودتنظیمی مطرح است که در تعامل با شیوه فرزندپروری و تحت تأثیر الگوی انطباق، مسیر تکامل روانی کودک را سمتوسو میدهد. همچنین، پیوند دلبستگی ایمن که از مراقبت حساس، پاسخگو و باثبات نشأت میگیرد، از طریق شکلگیری الگوی فعال درونی، شالوده احساس امنیت و روابط اجتماعی آتی فرد را در تعامل با مادر، پدر و همشیرهها میسازد. در نهایت، تحول خودآگاهی و بازشناسی خویشتن در نوپایی، زمینهساز ظهور عواطف خودآگاهانه نظیر شرم و غرور، شکلگیری خودِ ردهبندیشده، و دستیابی به خودکنترلی، پیروی آگاهانه و توانایی بهتأخیر انداختن کامروایی میگردد.