04- سازوکار رشد و سیم کشی مغز نوزاد

رشد جسمانی و حرکتی در دو سال نخست زندگی با تغییرات شتابان در اندازه بدن، دگرگونی در نسبت‌های اندام‌ها و تحولات بنیادین ساختار مغز از طریق شکل‌گیری پیوندهای عصبی، هرس همایه‌ها و پوشش‌دار شدن الیاف عصبی همراه است؛ فرایندی که انعطاف‌پذیری بالای مغز و حساسیت آن به محرک‌های محیطی، تغذیه مناسب و خواب منظم را نشان می‌دهد. در این دوران، نوزاد با بهره‌گیری از توانمندی‌های یادگیری نظیر شرطی‌شدن، خوگیری و تقلید، توان درک محیط را به دست می‌آورد و طبق نظریه سامانه‌های پویا، مهارت‌های حرکتی درشت و ظریف مانند چنگ‌زدن، سینه‌خیز رفتن و راه رفتن را از تعامل میان نضج زیستی، انگیزه‌های فردی و فرصت‌های محیطی می‌سازد. همچنین، تحول ادراکی در حواس بینایی و شنوایی به‌ویژه در تشخیص الگوهای زبانی، درک عمق، بازشناسی چهره‌ها و تلفیق داده‌های چندحسی، نوزاد را قادر می‌سازد تا خصوصیات ثابت محیط را کشف کرده و رفتارهای هدفمند خود را تنظیم کند.