01-روانشناسی رشد انسان در گستره عمر

دانش رشد انسان، رویکردی بین‌رشته‌ای و جامع برای شناخت پایداری و تغییرات وجودی فرد از لحظه تشکیل نطفه تا زمان مرگ است که بر پایه‌ی مباحث بنیادینی همچون پیوستگی یا گسستگی رشد، یکسانی یا تنوع مسیرهای تحول، و تعامل پویای وراثت و محیط شکل گرفته است. دیدگاه گستره عمر، رشد را فرایندی مداوم، چندبعدی، چندجهتی و انعطاف‌پذیر می‌داند که تحت تاثیر نیروهای زیستی، تاریخی و رویدادهای غیرقابل پیش‌بینی زندگی هدایت می‌شود. این حوزه علمی با تکیه بر نظریه‌های کلاسیک مانند رویکردهای روان‌تحلیلی، رفتارگرایی، یادگیری اجتماعی و تحول شناختی، و نیز با بهره‌گیری از دیدگاه‌های نوین نظیر پردازش اطلاعات، عصب‌شناسی شناختی و اجتماعی رشد، زیست‌شناسی تکاملی، نظریه جامعه‌شناختی-فرهنگی و الگوی سامانه‌های بوم‌شناختی، ابعاد گوناگون رشد جسمانی، شناختی و هیجانی-اجتماعی را تبیین می‌کند. در نهایت، این دانش با به‌کارگیری روش‌های پژوهشی دقیق مانند مشاهدات سازمان‌یافته، مصاحبه‌ها، مطالعات موردی و قوم‌نگاری و با استفاده از طرح‌های همبستگی، آزمایشی، طولی و مقطعی، ضمن رعایت موازین اخلاقی، زمینه‌ساز ارتقای بهزیستی و بهبود کیفیت زندگی انسان در تمامی مراحل حیات می‌گردد.