01- مقدمه

این فصل به نقش حیاتی **قرارداد درمانی** در روان‌درمانی پویشی بیماران مبتلا به **اختلال شخصیت مرزی** می‌پردازد و توضیح می‌دهد که رویکردهای سنتی و غیرمستقیم معمولاً به دلیل نادیده گرفتن شرایط اولیه، به انصراف بیمار یا شکست درمان منجر می‌شوند. نویسندگان نشان می‌دهند که تنظیم دقیق قرارداد پیش از آغاز درمان، با **حفظ بی‌طرفی درمانی** و فراهم کردن یک **نقطه مرجع پایدار**، مانع از درگیر شدن درمانگر در نقش‌های غیرتحلیلی شده و بستری امن برای تبدیل برون‌ریزی‌ها، رفتارهای تکانشی و احساسات آشفته بیمار به تحلیل روان‌شناختی فراهم می‌کند. همچنین برخلاف درمان‌های حمایتی که ممکن است باعث ایجاد هویت وابسته یا پنهان‌سازی احساسات منفی شوند، قرارداد درمانی ابزاری کارآمد برای مواجهه با مقاومت‌ها ایجاد کرده و طبق پژوهش‌های بالینی، نقش تعیین‌کننده‌ای در **کاهش نرخ قطع درمان** و تداوم موفقیت‌آمیز روند بهبود ایفا می‌کند.