02- قرارداد درمانی

این فصل به تحلیل کارکرد و اهمیت بنیادین **قرارداد درمانی** در روان‌درمانی پویشی بیماران مبتلا به **اختلال شخصیت مرزی** می‌پردازد و نشان می‌دهد که شفاف‌سازی شرایط اولیه پیش از آغاز درمان، اقدامی حیاتی برای پیشگیری از انصراف زودهنگام و شکست درمان است. قرارداد درمانی یک توافق شفاهی و همکارانه میان درمانگر و بیمار در مرحله پیش از درمان است که اهداف، حدود مسئولیت‌های متقابل و روش‌های مواجهه با تهدیدات پیش‌بینی‌پذیرِ برخاسته از آسیب‌شناسی بیمار را تعیین می‌کند. این سازوکار با **تأکید بر نقش فعال بیمار**، از انتظارات منفعلانه یا تخریب درمان جلوگیری کرده و با **حفظ بی‌طرفی درمانی**، فضایی امن برای تبدیل رفتارهای تکانشی، برون‌ریزی‌ها و احساسات آشفته به بیان کلامی و تحلیل روان‌شناختی فراهم می‌سازد. همچنین قرارداد به عنوان ابزاری برای خودپایشی درمانگر و نقطه مرجعی پایدار در طول درمان عمل کرده و با آشکارسازی مقاومت‌ها و انتقال منفی در همان مراحل نخستین، بستری استوار برای شکل‌گیری اتحاد درمانی و تحلیل تعارضات ناخودآگاه ایجاد می‌کند.